bemaning

media type="youtube" key="kV5luFKRgV0" height="344" width="425"media type="youtube" key="9ymiV1IAtIc" height="344" width="425" de bemaning van de v.o.c. schepen.​

Er waren een aantal mensen aan boord die ervoor moesten zorgen dat het schip kon varen. Dat waren matrozen, een schipper, scheepsjongens, een kok, en een dokter. Vaak reisde er ook passagiers mee. Dit waren vaak handelaren die naar Indië wilden om daar alle specerijen met eigen ogen te zien. Er waren ook stuurlieden een kok, een dokter en scheepsjongens. Dit waren niet de enige personen handelaren die een nieuw begin wilde maken in Indië. En dan had je ook nog de ambtenaren die in dienst van de VOC werkten. Bij de ambtenaren ging vaak de hele familie mee aan boord en ook nog al hun dienaren. Het aantal passagiers aan boord lag ongeveer tussen de 180 en 350.

Als je heel lang met elkaar in een kleine ruimte moet leven, konden ziekten zich makkelijk verspreidden. In een kleine ruimte waar ongeveer 80 hangmatten hingen, sliepen de matrozen en de scheepsjongens. Er kwam maar weinig frisse lucht in deze ruimte en zo kwam het dat de ruimte erg ongezond was. De lucht die er hing moet vreselijk geweest zijn. Dit was de ideale verzamelplaats voor ziektekiemen. Een andere oorzaak voor het uitbreken van ziektes was dat de weerstand van de meeste zeelieden niet zo groot was. Dat kwam eigenlijk door het voedsel. In het voedsel aan boord zaten wel altijd genoeg calorieën, maar er zaten veel te weinig vetten en vitaminen in het eten. Het personeel werd ook ziek doordat ze bedorven voedsel aten. En als ze dan in een muffe kamer komen genezen ze daar echt niet van.

Tot 1742 was de baas aan boord van een schip een opperkoopman. In die tijd was dat logisch, want toen vond de handel veel op het schip plaats en daar zorgde de opperkoopman voor.Maar later werd de belangrijkste plek op het schip ingenomen door een kapitein of een schipper. Als er een schip een onderdeel van een grotere vloot was, dan werd er nog een belangrijk persoon aangewezen. Die noemden ze de commandeur. Hij was de baas over alle schepen.Als het schip dus geen onderdeel van een vloot was, was de schipper de hoogste baas. Hij bepaalde hoe er gezeild moest worden.

Verder was er natuurlijk heel veel personeel aan boord waar de schipper zich persoonlijk niet mee kon bemoeien, omdat dat veel te veel mensen waren. Daarom gaf de schipper zijn orders direct aan zijn officieren. De officieren zorgden ervoor dat iedereen de orders van de schipper ook echt uitvoerde.


 * Omdat in veel landen de lonen laag waren, kwamen veel buitenlanders zich aamelden bij de V.O.C. Zij konden vaak veel meer doen van het geld dat ze ontvingen dan de Nederlanders.**

de bemaning op v.o.c. schepen was heel belangrijk de leiding van de v.o.c. lag in handen van de heren xvII

Gevolgen van Abel Tasman ontdekkingen: 1) er was een stukje meer van de aardbol dan bekend was. 2) Na Abel Tasman wareUiteindelijk werden ze naar Azie gestuurd of ze wilden of niet; er was geen weg terug. De zielverkoper eiste van de nieuwe matroos dat hij het voorschot dat hij gekregen had toen hij zich aanmeldde, afdroeg. Verder moest hij een schuld-bekentenis ondertekenen die op kon lopen tot F150,-. Voor een simpele matroos met een inkomen van 7 tot 11 gulden in de maand was dit een bijna onmogelijke taak. n er 130 jaar geleden geen Europeanen meer geweest in Tasmanië, Nieuw-Zeeland, en de andere eilanden die Abel Tasman bezocht.

Na zijn dood werd zijn geld opgestuurd naar arme mensen in Lutjegast, dat is het dorp waar hij is geboren. Dat is wat hij wou, Abel Tasman had dat in zijn testament geschreven

** Een tijd van handelaren en soldaten ** In de zestiende eeuw is de handel in de peperdure specerijen, zoals nootmuskaat, kruidnagelen en peper geheel in handen van de Portugezen. Als Portugal tijdens de Tachtigjarige Oorlog (1568-1648) onbereikbaar is geworden, gaan de Hollanders zelf op zoek naar de specerijeilanden: de Molukken, Java en Sumatra. Zo komt in 1596 het eerste contact tussen de Hollanders en Javanen tot stand in Bantam (West-Java), het centrum van de peperhandel. Nu de weg bekend is geworden, willen tal van handelscompagnieën hun fortuin in de Oost zoeken. In 1602 bundelen zij hun krachten in de Vereenigde Oost-Indische Compagnie: de VOC. Twee eeuwen lang ondernemen handelaren, zeelui en soldaten in dienst van de VOC de lange en gevaarlijke reis naar Batavia, het centrum van handel en bestuur in de Oost. Vanuit deze stad heersen de Hollanders over de belangrijke handelssteden. Het monopoliseren van de handel sluit buitenlandse concurrentie uit. Intern wanbeleid en schulden door verliezen tijdens de vierde Engelse Zeeoorlog (1780-1784) leiden tot de opheffing van de VOC in 1799.

de bemanning van een VOC-schip bestond uit de volgende categorieën: de zeevarenden, militairen, ambachtslieden en passagiers.ze hadden allemaal een taak behalve de pasagiers die waren een soort lifters de soldaten waren er voor als het schip werd overvallen of aan gevallen ambachtslieden voor het

chXD